Czerwony rycerz - Miles Cameron

    Grupa najemników dowodzona przez tajemniczego Czerwonego Rycerza zostaje wynajęta przez przeoryszę żeńskiego zakonu w Lissen Carak do odnalezienia i zabicia stworzenia Dziczy, które zamordowało mieszkańców dworu oraz zastępczynię siostry zakonnej. Nie spodziewają się jednak, że to, co początkowo miało być zwykłym polowaniem przerodzi się w przerażającą bitwę. Na szali znajdzie się nie tylko życie mieszkańców Lissen Carak ale również całe królestwo Alby. O ataku na klasztor dowiaduje się król i niezwłocznie rusza na pomoc. Obrońcy i mieszkańcy Lissen Carak mają nadzieję, że dotrze na czas, ponieważ potęga Dziczy jest niewyobrażalna...

Historia naturalna smoków - Marie Brennan

   Kto nie lubi smoków ręka do góry? Nikogo? Smoki zawsze miały powodzenie w literaturze. Czy się o nich śpiewało, pisało, mówiło, rysowało czy zaledwie wspominało budziły trwogę, działały na wyobraźnię. Niektórzy, jak lady Trent, postanowili te stworzenia badać. Poznajcie najwybitniejszą specjalistkę od smoków. 

Nadzór - Charlie Fletcher

    Zawsze uważałam, że Anglia jest krajem wyjątkowym. W końcu gdzie, jak nie tam elfy, wróżki, skrzaty wydają się stałym elementem krajobrazu. Byliście kiedyś w angielskich ogrodach? Chodziliście nocą po tych brukowanych ulicach Londynu? Czy zauważyliście coś kątem oka? Coś takiego nieuchwytnego? Może... odrobinę magii?

Buntowniczka z pustyni - Alwyn Hamilton

Pustynny klimat, dżiny, magia i zapach prochu. Nic, tylko rzucić wszystko i wykrzyknąć: Ahoj, przygodo! Cóż, może nie wszyscy wrócili z niej szczęśliwi i z szerokim uśmiechem na ustach, ale podróż przez piekielnie gorące piaski nie okazała się totalną porażką.

Zgnilizna - Siri Pettersen

Dziecko Odyna przetrwało. Nowa kraina, nowe niebezpieczeństwa. To, co znane zostawiła za sobą. Mimo wszystko Hirka nie poddaje się i zrobi wszystko aby ocalić tych, na których najbardziej jej zależy.

Elantris - Brandon Sanderson

Odnalezienie Sandersona wśród ogromu pisarzy fantasy było dla mnie jak odnalezienie świętego Graala. Jego wspaniały świat Cosmere jest niesamowicie złożony i do pewnego czasu myślałam, że nie ma żadnych powiązań pomiędzy serią “Archiwum Burzowego Światła”, a “Z mgły zrodzonym”, ewentualnie jakieś luźne epizody, które znacząco nie wpłyną na lekturę. Teoretycznie można pominąć kwestię kolejności. Praktycznie, wszystko zaczęło się właśnie od “Elantris”.

Prawdodziejka - Susan Dennard

Muszę się przyznać, nie podchodziłam zbyt entuzjastycznie do powieści Susan Dennard. Magia, przyjaciółki, ratowanie królestwa, a jedna na dodatek jest jakby nie patrzeć prawie księżniczką. To wszystko motywy przewijające się w tysiącach powieści fantasy. Do przeczytania książki odrobinę przekonała mnie Sarah J. Maas z jej króciutką wstawką i może trochę okładka. Nie obiecywałam sobie zbyt wiele, ale jednak zostałam pozytywnie zaskoczona wynikiem.

Mitologia nordycka - Neil Gaiman

    Neil Gaiman od lat fascynował się mitologią nordycką. Przerobił wszystko. Począwszy od kart komiksów, na eddzie starszej czyli poetyckiej i młodszej prozaicznej kończąc. Jest to niewątpliwie studnia bez dna jeśli chodzi o inspiracje, a pisarze uwielbiają z niej czerpać. Z jego twórczości można wspomnieć na przykład o ‘Gwiezdnym pyle’ czy ‘Amerykańskich bogach’, których dodatkowo będziemy mogli niedługo obejrzeć na małym ekranie. Neil Gaiman pieśni ubiera w prozę przedstawiając nam jedne z najciekawszych opowieści i wierzeń z ogromnych ale niestety przez wieki zapomnianych zasobów jakim jest mitologia nordycka.

Krew i stal - Jacek Łukawski

    Fantastyka to mój ulubiony gatunek literacki. Łykam wszystko, co tylko w treści będzie wspominało o smokach, posługiwało się magią albo samo miało spiczaste uszy. To jest prawdziwa odskocznia od rzeczywistości. To jest coś, co trzeba sobie wyobrazić od początku do końca. Zawierzyć autorowi i dać się wciągnąć w niesamowity świat, który nam przedstawia. A więc? Kto z was jest chętny na podróż w nieznane? Kto zrobi ten pierwszy krok?

Dopóki nie zgasną gwiazdy - Piotr Patykiewicz

    Powieści postapokaliptyczne zawsze wzbudzają we mnie gęsią skórkę. Przy ich czytaniu jestem świadoma, jak wiele niebezpieczeństw na nas czeka, jak szybko świat zbliża się do nieuniknionej katastrofy i jakie mogą być jej skutki. W takich momentach zastanawiam się, jak przetrwamy, jak możemy się obronić, czy w ogóle jesteśmy w stanie?

Szóstka wron - Leigh Bardugo

  

  Jestem straszną sroką jeśli chodzi o piękne książki, a Wydawnictwo Mag w ostatnim czasie wyprzedza wszystkich. Kto widział już okładkę do ‘Szóstki wron’ ten wie, o czym teraz piszę. Doskonale odzwierciedla treść powieści. Po przeczytaniu tych wszystkich całkowicie różnorodnych opinii stwierdziłam, że dam się wciągnąć w ten fantastyczny świat i sprawdzę, co jest w środku.

Przebudzenie króla - Maggie Stiefvater

Czasami przeklinam mój sentyment do autorów i ich serii i czytam czasami nie do końca udane kolejne części dając im szansę za szansą, a oni jednak mnie rozczarowują… I wkurzam się na siebie i marudzę, że się męczę nie potrafiąc tak po prostu odłożyć raz zaczętej lektury.  

Dwór mgieł i furii - Sarah J. Maas

    Nie wierzyłam tym wszystkim ogromnych ochom i achom nad drugą częścią ‘Dworu cierni i róż”. Jestem niedowiarkiem. Sceptycznie odnosiłam się w ogóle do tego całego szału, tej ekscytacji i trochę sobie cicho drwiłam. Zazwyczaj jestem cierpliwa, nie rzucam się na nowości ale... cóż, pozycję, która ma ponad 700 stron przeczytałam w niecałe 24 godziny. Dlatego bardzo przepraszam, padam na kolana i oddaję sprawiedliwość Wam wszystkim, którzy krzyczeliście najgłośniej, że to najlepsza część, bo właśnie dzisiaj dołącza do Was mój głos. Uwierzcie mi, przez dwa kolejne dni nie sięgnęłam po żadną inną książkę. Po prostu nie mogłam się otrząsnąć po tym, co przeczytałam.

Z mgły zrodzony - Brandon Sanderson

    Pamiętam, jak kiedyś w oczy rzuciła mi się okładka jednego z pierwszych wydań “Z mgły zrodzonego”. Grafik z pewnością płakał, jak ją projektował, w każdym razie mnie nie poruszyła, tak samo jak krótkie streszczenie. Minęło trochę czasu, o serii “Ostatnie imperium” i w ogóle o Sandersonie zdążyłam zapomnieć ale w tak zwanym międzyczasie koleżanka podsunęła mi “Drogę królów”. Nie przerażam się grubością książek, więc pierwszy i drugi tom połknęłam w niecałe dwa tygodnie i nastąpiła długa przerwa w oczekiwaniu na trzeci tom. Zbyt długa. Przyszedł w końcu czas na “Ostatnie imperium”, a wraz z nim nowi bohaterowie i całkowicie nowa historia.