Nie lubię czytać cykli książek od środka czy z pominięciem jakiś części. Uwielbiam ład i porządek. Dlatego też nie czytałam do tej pory żadnej książki o Williamie Wistingu mimo bardzo pochlebnych opinii i grzecznie zaczęłam od samego początku. Oczywiście znajdą się czytelnicy, którzy stwierdzą, że akurat przy tym cyklu nie ma znaczenia kolejność. Ja raczej uważam, że nie bez przyczyny dobrze jest śledzić nie tylko wątki kryminalne ale również obyczajowe w kolejności chronologicznej. Cóż, akurat jeśli chodzi o “Gdy mrok zapada” to zdecydowanie mogłam odpuścić sobie odpowiedni porządek.
